เรามักจะได้ยินใครต่อใครพูดว่า การเรียนภาษาอังกฤษในประเทศไทย เรียนเท่าไรก็พูดไม่ได้ บางคนถึงกับพูดว่า เรียนไปทำไม เรียนแล้วพูดไม่ได้ ครูอาจารย์ผู้สอนภาษาอังกฤษบางท่าน ได้ยินคำพูดชนิดนี้เข้าบ่อยๆ เกิด ฟิต ขึ้นมา มีความตั้งใจที่จะสอนศิษย์ขอตนให้พูดให้ได้ แต่ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรดี
จึงเริ่มต้นด้วยวิธีให้นักเรียนพูด โดยจดประโยคคำพูดให้นักเรียนไปท่อง แล้วให้มาหัดพูดในห้องเรียน สถาบันภาษาบางสถาบันถึงกับพิมพ์หนังสือขึ้นมา หรือัดเป็นโรเนียวรูปประโยคให้นักเรียนนำไปท่อง
การทำอย่างนี้มันผิดธรรมชาติจริงๆ ไม่มีชาติใดภาษาใดที่เขาเรียนพูดภาษา โดยการท่องประโยคไปพูดกันหรอก การที่ใครต่อใครพูดอยู่ทุกวันนี้ เพราะสามารถสร้างประโยคพูดเอาเองทั้งนั้น
เมื่อครูอาจารย์ให้นักเรียนท่องประโยคภาษาอังกฤษ ผู้ท่องจะได้ประสบการณ์ว่ากว่าจะจำได้สักประโยค มันยากแสนยาก และเมื่อท่อ'ได้แล้ว ก็ไม่ทราบว่าเมื่อไหร่จะมีโอกาสได้ใช้ เวลาจะพูดกับฝรั่งก็มัวนึกถึงประโยคที่ท่องมา แล้วก็พูดไม่ออก เพราะประโยคนั้นไม่ตรงกับที่ต้องการจะพูด
ผู้เขียนขอยืนยันว่า วิธีสอนให้นักเรียนพูดภาษาอังกฤษได้ ไม่ใช่ด้วยการให้นักเรียนท่องประโยคไปพูด แต่ด้วยการสอนให้นักเรียนสามารถนำศัพท์ที่รู้มาแต่งประโยคพูดได้ตามที่ต้องการจะพูด หากทำดังนี้ได้ ความรู้ภาษาอังกฤษของนักเรียน ก็จะมาถึงระดับเดียวกับภาษาไทย คือรู้ภาษาอังกฤษเหมือนกับรู้ภาษาไทย ในภาษาไทยนั้น นักเรียนไม่ได้รู้ศัพท์หมดทุกคำ หากรู้กี่คำก็สามารถนำมาแต่งประโยคพูดได้ เมื่อเป็นภาษาอังกฤษก็ทำนองเดียวกัน คือรู้กี่คำก็สามารถนำมาแต่งเป็นประโยคพูดได้ทุกคำเช่นกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น